احمد بن محمد ميبدى

387

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

صدق صدّيقان به دست آيد و گوهرى است كه از حدائق حقايق عاشقان پيدا شود ، غوّاصان اين گوهر ، خورشيد ارادت و مقبول حضرت الهيّت آمدند ، و صفت ايشان در كتاب به ( بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ ) * آمده و آنانند كه ربّ عزّت دربارهء آنان فرمود : أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا . و ثواب ايشان ( لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ) است . و رزق كريم آنست كه چون خورشيد وصال از مشرق تابان شود ، همه آرزوها نقد گردد و زيادتى بىكران شود ، قصّهء آب و گل نهان گردد و دوست ازلى عيان گردد و ديده و دل هر دو به دوست نگران شود كه : هرك را نور تجلّى بر دلش آيد پديد * پس عجب نه ، گر چو موسى ، كه بر او حيران شود 67 - ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرى . آيه . در روز بدر هفتاد نفر از بزرگان قريش كشته شدند و هفتاد كس اسير از مشركان بگرفتند ، مصطفى در كار ايشان با اصحاب مشورت كرد ، ابو بكر گفت : اينان همه خويشان تو هستند به نظر من از اينان فديه گيريم و آزاد كنيم و آنچه بدست آريم نيروى پيروزى بر كافران قرار دهيم و چه‌بسا كه ايشان را خداوند هدايت كند و ايمان آورند و نيروئى براى اسلام باشند . حضرت به عمر اشارت كرد و رأى او را خواست ، گفت : رأى من بر خلاف رأى ابو بكر است ! بايد مشركان را از پشت زمين برداريم ، فلان كس كه از خويشان من است به دست من ده تا با شمشير سر او بردارم و عقيل را به دست على ده تا با او همين كار كند و فلان كس كه برادر حمزه است به دست او دهيد تا همين كار كند كه ايشان همگى پيشوايان كفرند اگرچه خويش و پيوند توأند ، و چون حق تو را نشناختند ، سزاى آنها كشتن است ! رسول خدا فرمود : مثل ابو بكر مثل ابراهيم خليل است كه گفت هركس مرا پيروى كرد از من است و هركس نكرد خدا غفور و رحيم است ، و مانند عيسى كه گفت : خدايا اگر اين كافران را كيفر دهى همه بندگان توأند و اگر ببخشى تو عزيز و حكيمى ، و مثل عمر مثل نوح است كه گفت خدايا ، بر روى زمين از نسل اين كافران ديّارى مگذار كه اگر بمانند بندگان تو را گمراه مىكنند ، و مانند موسى كه دربارهء قوم خود گفت ، خداوندا اموالشان را تباه كن و دلهاشان را سخت گردان كه تا عذاب اليم نه‌بينند ايمان نياورند ! - آنگاه حضرت رأى ابو بكر را پسنديد و از مشركان فديه گرفت و رها ساخت ! ( سورهء - 9 - توبه - ( مدنى ) 129 آيه ) [ آيات 11 - 1 ] ( تفسير لفظى « 1 » 1 - بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ . اين بيزارى است از خدا و رسول او نسبت به كسانى از مشركين كه با آنها پيمان بستيد . 2 - فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكافِرِينَ . ( شما را از پيش زينهار داديم ديگر بس است ! ) پس چهار ماه در زمين سياحت كنيد و بدانيد كه شما خدا را در خود عاجز نياريد و همانا خداوند رسواكنندهء مشركان است . 3 - وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ

--> ( 1 ) اين سوره بسم اللّه ندارد چون مانند سورهء انفال مربوط به عهد و نقض عهد است و حكم واحد دارند علاوه چون بسم اللّه آيهء زينهار است و اين سورهء كيفر است .